سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

146

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

نداشته باشد از او به مضطربة الوقت ياد مىكنند . قوله : سواء انضبط عددا : زنى كه داراى عادت عدديه نيز باشد از او به ذات العادة الوقتيه و العددية تعبير مىنمايند چنانچه اگر فاقد هردو بود نامش را مضطربة العدد و الوقت مىگذارند . قوله : مع الدخول بها : ضمير در [ بها ] به معتدّه عود مىكند . قوله : المتحقّق بايلاج الحشفة : كلمه [ المتحقّق ] صفت است براى [ الدخول ] و مراد از [ ايلاج ] ادخال و از [ حشفه ] ختنه‌گاه مىباشد . قوله : او قدرها : يعنى قدر الحشفة . قوله : من مقطوعها : يعنى مقطوع الحشفة . قوله : قبلا او دبرا : يعنى ايلاج در قبل زن بوده يا در دبرش واقع شود . قوله : على المشهور : قيد است براى [ دبرا ] چون برخى وطى در دبر را موجب تحقّق دخول ندانسته‌اند . قوله : بثلاثة اطهار احدها : ضمير در [ احدها ] به اطهار عود مىكند . قوله : من طهر الطّلاق بعده : ضمير در [ بعده ] به [ طلاق ] راجع است . قوله : و ان قلّ : ضمير در [ قلّ ] به ما بقى عود مىكند . قوله : ثمّ الى عادة نسائها : يعنى اگر واجد تمييز نبود به عادت وقتيه زنان نزديك و بستگان مراجعه كند . قوله : ثمّ تعتدّ بالشهور : يعنى اگر عادت اين زنان را ندانست يا اساسا آنها نيز عادت وقتيه‌اى نداشتند حكم آن است كه براى عدّه بايد به مقدار سه ماه صبر كند . متن : و ذات الشهور و هي التي لا يحصل لها الحيض بالمعتاد و هي في سن من تحيض سواء كانت مسترابة كما عبر به كثير أم انقطع عنها